Zanim przyjdzie jutro

1998 r. (Format A-5, str. 128)

Motto:     
Ludziom wydaje się,
że zachowaniem swoim
powinni dostosować się do
zewnętrznych warunków.
Wiedza o sobie przeczy
takiemu podejściu do sprawy.
Ona podkreśla indywidualizm
Człowieka,
prawo do budowania
swoich myśli.




Do czego owa wolność doprowadza?
DOSKONALENIE SIĘ WEWNĘTRZNE CZŁOWIEKA DOPROWADZI GO DO WIELKICH REFORM ISTNIEJĄCYCH STRUKTUR.
Do struktur tych zaliczę: małżeństwo, związki formalne (religijno - polityczne), zachowania w sytuacjach trudnych (typu problem, konflikt, śmierć), wartości uznawane za nienaruszalne...
Okaże się, że nic nie jest nienaruszalne, że:

POSTĘP TO GŁÓWNIE PRZEMIANA WEWNĘTRZNA WIELU OSÓB.
Wiem, jakim JESTEM.
Dowiem się, jakim będę za lat kilka.


Wiem, że życie Moje nie ma ograniczenia, jest ono pasmem Myśli i Wspomnień. Jest ono zaskakiwaniem samego siebie i innych ludzi. Życie Moje zaczyna się Płaczem i Płaczem się kończy. Jest to Płacz Mego Przejścia z Jednej na Drugą stronę. W obrębie tego Płaczu jest CHWILA przeżywania wielości sytuacji.
Życie nie jest bowiem napisanym wcześniej Scenariuszem.
Jest GOTOWOŚCIĄ podjęcia Wyzwań, GOTOWOŚCIĄ zobaczenia swej reakcji na nie.

Ty, Człowiek, zdający sobie sprawę z ograniczeń widzenia przez siebie zdarzeń świata zewnętrznego, nie potrafisz odpowiedzieć sobie na wiele pytań. One osiadają w Tobie NA DNIE i wołają "Weź mnie, schwytaj wątki istniejące wewnątrz Ciebie i odważ się odpowiedzieć na własne pytania!".
Życie nie powinno być "spłaszczeniem" siebie. Winno być UWIELBIENIEM odnajdywania odpowiedzi, które są w Tobie.
Nie ma Człowieka bez pragnień. Nie umierasz wraz ze swoim ciałem. Skoro więc wiesz, że zawsze JESTEŚ i BĘDZIESZ, to NIC NIE STANIE SIĘ W TOBIE ZAPOMNIANE.

ETAP ODCHODZENIA
Życie nieuchronnie przenieść musi się w śmierć.
Życie jest po to, aby ONA była i, aby po niej nastąpił ciąg dalszy Istnienia.
Życie zaczyna się od śmierci świadomości tego, co było, zaczyna się od podstawowego pytania: Jaki w tymże życiu będę?
Posiadanie szerokiej Wiedzy na temat odchodzenia ma swoje plusy i minusy dla żyjącego Człowieka. "Bawienie się" w jej dotykanie za żywota, wcale nie jest mądrą zabawą. Jest Wiedza, która wiele wartości, prawd przedstawiając, wiele pozostawia bardziej w sferze WIARY, że tak jest i będzie.
A zatem...
Jaką ona jest dla Ciebie?
Zazwyczaj mówiąc o Odchodzeniu, więcej mówicie i myślicie na temat tego, co bardzo kochając, pozostawić musicie, niźli o tym, co kochając zastaniecie, poznacie, odkryjecie. Jest to świadomość rozstania się, a nie witania nowych płaszczyzn swojego Istnienia.
Ludzie patrzą w swoją przyszłość Energetyczną śmielej, jeśli wiedzą, że nie jest ważne tak naprawdę bycie w ciele materialnym. Oni wiedzą, wierzą, że POZA TYM CIAŁEM ISTNIEJE PRZESTRZEŃ ZWANA ZAŚWIATEM.
ZAŚWIAT nie jest nowym dla Was słowem. Jest to powszechnie rozumiane słowo. Może nie jest one do końca zdefiniowane, ale odczuwane jest intuicją i Sercem.
ZAŚWIAT TO OGROM ZJAWISK ENERGETYCZNYCH ZACHODZĄCYCH W PRZESTRZENI PRZEZ MATERIĘ NIEODWIEDZALNYCH. JEST TO WIBRACYJNIE ZAMKNIĘTE ŚRODOWISKO (bo Energie o zbliżonej wibracji "przebywają" razem).
ZAŚWIATEM JEST MIEJSCE SKUPIENIA, ZADUMANIA, BYTNOŚCI WIBRUJĄCYCH ENERGII, W KTÓREGO PRZESTRZENI POZA NIMI NIE MA NICZEGO WIĘCEJ.
Wiara, Wiedza na temat tego miejsca wiązana bywa z aktualnymi, ludzkimi wyobrażeniami o miejscu dla Nich najwspanialszym.
Dla jednych będzie to wyobrażenie ogrodu zwanego sadem, dla innych będzie to zacisze domostwa. To miejsce jest jednak czymś więcej. Jego wibracje, piękno jsą tak wielkie, że Energie nie umieją nie chcieć w nim przebywać.
Jest w nim wibracja odczuwana Sercem. Energia chce jej i chce w niej jak najdłużej być.
Wiem, że jest Wam potrzebne bardziej konkretne, precyzyjne wyobrażenie o Zaświatowym miejscu. Często piszemy, że jest to dla Energii Jej DOM, Jej własne i najwłaściwsze miejsce.
Nie trzeba za nim tęsknić i jego szukać jeśli się w materialnej powłoce.
Nie trzeba oddalać siebie od realnego Istnienia, bo co Tutaj przybyła Energia i tym, co ze sobą (w wielkim skupieniu) do Tamtego Istnienia weźmie.
Zawsze odgradzanie siebie od wibracji Zaświatowych bywało pewnym utrudnieniem. Człowiek odczuwał wtedy obcość samego siebie, nie wiedział kim jest tak naprawdę i jakie jest Jego w tym wcieleniu znaczenie.
Zawsze bycie wielkim Człowiekiem wiązało się z tego Człowieka sferą uczuciową i wibracją odbieraną przez innych jako nieprzeciętną.
Jeśli życie zaczyna się od śmierci tego, co Energia GLOBALNIE wie, czuje, to śmierć zaczyna się od Myśli "Jakim byłem Człowiekiem w wartościach materialnych i w sferze uczuć?"
Każdy ma czas, by zadać sobie takie właśnie pytanie. Tym więcej czasu zajmie odpowiadanie na nie, im mniej Wiedzy posiadała Energia o sobie.
Jeśli odpowiesz Dziś (żyjąc) na to pytanie "Nie wiem" - to jesteś za życia wielkim przegranym.
Istnienie beż uświadomienia sobie wartości swojej, zawartych wewnątrz siebie treści jest skazywaniem siebie NA BIEG BEZ POWITALNEJ BRAMY. A masz szansę, by było inaczej...
ŚMIERCIĄ nazwałem odchodzenie od ludzi i miejsc ukochanych. Jest ona ZABARWIENIEM definitywnym siebie poprzez sam akt Odchodzenia.
Jest wiele rodzajów śmierci. Nie wierzę, że ktoś z Was może uznać, że którykolwiek ze sposobów Żegnania się z ludzkim światłem jest lepszy lub gorszy. Każdy JEST POKONYWANIEM WŁASNEJ UŁOMNOŚCI, jest istotnym przeżyciem dla Człowieka.

Kiedy słyszę płacz nad grobami
żony, matek, ojców, ludzi bliskich
i postronnych myślę, że każdy z Nich
inaczej płacze. Kochając, kocha się
w dla siebie specyficzny sposób.

Tak samo jest z umieraniem.
Wielki to moment. Jest to chwila tak samo ważna, istotna, jak dzień narodzin. Jeśli nie istotniejsza...
Zaczynając życie ma się przed sobą szansę, umieranie jest podsumowaniem tejże szansy.
Za wiele lat umierający Człowiek będzie miał bardziej sprzyjające warunki, lepszą wewnętrzną atmosferę do witania Wieczności.

WIEDZA O UMIERANIU
(teraz dla Was) ograniczać się winna do kilku informacji:
● Wiedz, że tracisz tylko materialne ciało.
● Widząc JASNOŚCI wokół siebie, idź śmiało w Ich stronę.
● Wołanie "Pozostawcie Mnie tutaj jeszcze" ma tylko słowne znaczenie. Jeśli już tak się stało, że Odchodzisz, nie oglądaj się za siebie. Idź w tę sytuację śmiało.
● Bardzo ważne jest, byś miał wiarę, że skoro odchodzisz z ciała, odchodzisz z niego BEZPIECZNY tzn. NIC ZŁEGO Ci się w tej nowej rzeczywistości nie stanie. Obok Ciebie jest wtedy najczęściej KTOŚ, kto kochał Ciebie. Przez jakiś czas, po pożegnaniu ciała jeszcze z Tobą będzie. Czuj się więc bezpiecznie.
● W momencie umierania zasłaniaj w oknie zasłony, ale pozostaw otwarte okno. Niechaj ma do pokoju dostęp świeże powietrze. Wyjście z ciała, w wielu przypadkach, wywołuje chęć ucieczki z danego miejsca. Zasłonięte zasłony sprawiają, że pozostaniesz w danym miejscu chętniej. Takie zachowanie jest dla Ciebie po prostu bezpieczne. Otwarte okno spowoduje, że wiatr, świeże powietrze dadzą Ci wiarę, że jesteś w świecie realnym, że Ziemia jest (mimo Twej śmierci) nadal.
● Zapalanie światła świec jest pięknym gestem. Owe światło migocąc na wietrze sprawia, że jesteś jego ciepła ciekawy. Wierzysz, że ogrzeje Ciebie. Choć jesteś już "nierealny", to mimo wszystko, chcesz być blisko tego ciepła. Ono wiąże Ciebie w dziwny sposób ze Światem Zmarłych. Nakłania do skupienia się na nim i na świecie własnych Myśli.
● Widzisz swoje ciało. W wielu przypadkach nie jest to widok ładny. Przykrycie jego czymkolwiek jest wskazane. Tak wolą "umarli". Oni w swojej nowej postaci są Pięknem.
● Widzisz swoich bliskich. Słyszysz Ich słowa i myśli rozpaczy. Nie wolno Ci pozwolić Im wiązać Ciebie kochając nierozumieją, że nastał dla Ciebie czas widzenia INACZEJ.
● Widzisz wiele Bytów Energetycznych obok siebie. Każdy z Nich jest bardzo ważny. Szanuj Je, a wejdziesz w Zaświat Dobra, Barwami Barwny. Wśród tychże Bytów szukaj Tych i zmierzaj do Tych, które mają JASNO - ZŁOTE BARWY. Wibracja ICH jest celem Twojej po śmierci PRZEMIANY. Z czasem ukształtujesz swoją Globalną Barwę. Utworzona ona będzie z Barw Twoich poprzednich Żyć, Istnień oraz z Twojego ostatniego życia Barwy. Dopiero potem podążysz do swojego właściwego kraju. I będziesz bardzo spokojny.
●Zanim pochowane zostanie Twoje ciało, odprawione będą różne przy nim rytuały. STAŃ CICHY, POKORNY. STARAJ SIĘ BYĆ WIELKIM MARZĄC O SIEBIE BUDOWANIU. Marząc o tym, byś przeczekał te chwile, byś wymusił w sobie SPRAWIEDLIWY OSĄD SWOJEJ KARMY, byś UMIAŁ WEJŚĆ W ZAŚWIAT GODNIE.
●Widząc GRÓB swój stań przy nim i wiedz, że CZAS NIE ISTNIEJE OD TEJŻE PORY, że będący obok Ciebie Przewodnik Duchowy musi odejść.
CZAS ZOSTAŁ PRZEDAWNIONY. MIŁOŚĆ JEST JEDYNYM ZAKRESEM
DZIAŁANIA WIBRACJI TWOJEJ.

●By być w świecie swoim, w swoim DOMU masz wiele czasu. Skrócisz swoje oczekiwania na znalezienie się w tym DOMU bardzo szybko, zamyślając się nad swoim życiem ukończonym.
●BEZ UCZUCIA MIŁOŚCI NIGDY NIE DOJDZIESZ DO SWOJEGO DOMU. Mam tu na myśli Miłość szczerą, prawdziwą, która ludzi łączy i Miłość OGÓLNĄ, wiążącą świat ludzi z Zaświatem.